BİLİREM

Sen yalnız adam…
Koca gövdesini,
çınarın gölgesine yaslayıp;
ömrünü çeken adam.

Sen buruk adam…
Hayat ışığını,
karanlıktan yıldızlara verip;
geceye inen adam…

Cevap vermenin,
dermanı kesildiği anda;
umutlarını,
çınarın dallarına
asan dermansız adam.

Ünsiyet, rabıta-i mevt,
iklim şartları,
metafizik gerilim…
Açıkçası;
solumanın, hesap verildiği
bir dönem.

Umutların rakı
sofralarında yiyip,
içilmiş duymuşum.
Varlığın aykırı
insanlara deyip,
dövmüşler duymuşum.

Sen yangın adam…
Gözündeki yaşlar,
söndüremez bu zehir püskürten
yangınları bilirem.

Sen yağmur adam…
Angarya insanlar,
döndüremez seni, şu canın gibi
davandan bilirem.

Sen ki ışıksın,
anlamsız bir gergefe de
öldürseler
durmazsın, duramazsın
bilirem yoldaş.

Cesaret, sekerat-ı mevt,
misyon kazanma,
yaşatmanın gereği…
Açıkçası;
kazanmanın, çok zor olacağı
bir dönem.

Hiç yoktan allı-pullu
süs oldun mezarlara
bilirem.
Hiç yoktan namluların
hedefine yol oldun
bilirem
ama unutma
bende sendenim
bilirsen.

SİNAN İYİİŞ